Nişantaşı Yalnız Escort Bayan Partner Canan

Nişantaşı escort Canan yüzümü kaplayan bir şey vardı, nefes alamadım, boğuluyordum. Bilinç yüzeyine çıktığımda nefes almaya çalıştım. Göğsüm ağrıyordu. Escort bayan Canan oturdum, gözlerimi kocaman açtım ve odanın kenarında kıpırdayan, gittikçe büyüyen yoğun bir karaltı gördüm. Tam bağıracaktım ki düzgün bir şekilde uyanınca orada hiçbir şey olmadığını gördüm ama yatakta oturmuştum ve yanaklarım gözyaşlarımdan ıslanmıştı. Nişantaşı bayan escort Canan Şafak sökmek üzereydi, dışarıdaki ışık griye dönüyordu ve günlerdir devam eden yağmur pencereye vuruyordu. Uyumaya devam etmeyecektim, kalbim göğüs kafesimde açıya açıya çarparken bu olmazdı. Emin olamasam da galiba aşağıda biraz şarap vardı Nişantaşı yalnız escort Canan. İkinci şişeyi bitirdiğimi hatırlamıyordum. Buzdolabına koyamadığım için sıcak olacaktı; dolaba koyduğumda Escort Bayan Canan döküyordu. İyiye gitmemi çok istiyordu ama şimdilik işler onun planlarına göre ilerlemiyordu. Gaz sayacının olduğu koridorda küçük bir dolap vardı. Şarap kaldıysa, oraya zulalanmış olmalıydım. Yetersiz ışığa rağmen merdivenlerden parmak ucumda inip sahanlığa gittim. Küçük dolabı açıp şişeyi çıkardım: Hafifliği beni hayal kırıklığına uğratmıştı, içinden en fazla bir kadeh çıkardı.

Ama hiç yoktan iyiydi. Bir bardağa koyup Eğer Nişantaşı yalnız escort bayan partner Canan gelirse içinde çay varmış gibi yapabilirdim) şişeyi çöpe attım (süt kartonunun ve cips paketinin altına gizlediğinden emin olarak). Oturma odasına gidip televizyonu açtım, hemen sessize alıp koltuğa yerleştim. Kanallar arasında gezerken -sadece çocuk kanalları ve bilgi içerikli reklamlar vardı- bir anda kendimi yolun hemen aşağısındaki Şişli Ormanı’na bakarken buldum: İstanbul Nişantaşı escort Canan Burası trenden de görünürdü. Nişantaşı Ormanı sağanağın altında kalmıştı, tarlalar dizi dizi ağaçların arasında uzanıyordu ve tren rayları suya gömülmüştü. Neden neler olup bittiğini anlamam bu kadar zaman aldı, bilmiyordum. Escort bayan Nişantaşı Canan On, on beş, yirmi saniye boyunca arkadaki arabalara, polisin çektiği mavi beyaz şeride ve beyaz çadıra baktım. Nefesim gittikçe kısaldı, kısaldı ve en sonunda tutmaya başladım, nefes almıyordum. Bu oydu. Ne zamandır tren yolu boyunca uzanan bu ormandaydı. Her şeyden habersiz, bu tarlalardan her gün, her akşam ve her sabah yolculuk ederken geçiyordum. Ormanda. Bodur çalıların altına kazılmış ve aceleyle üstü kapanmış bir mezar hayal ettim. Nişantaşı escort Canan Daha kötü, imkansız şeyler de hayal ediyordum: bayan escort Canan Ormanın kimsenin gitmediği derinliklerinde, ipin ucunda sallanan bir beden gibi. Belki bu o bile değildi. Başka bir şey olabilirdi. Başka bir şey olmadığını biliyordum. Ekranda şimdi de koyu saçan başına yapışmış bir muhabir vardı. Sesini açıp bana zaten bildiğim, hissedebildiğim şeyleri; nefes alamayanın ben değil yalnız escort bayan Nişantaşı Canan olduğunu anlatmasını dinledim.

  

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.